"خراسان"

نام "خراسان" بر محدودۀ جغرافیایی کنونی سرزمین ما بسیار کوچک، نام "آریانا" بسیار بزرگ و اصطلاح "افغانستان" یک اصطلاح قومی، تباری و قبیلوی است مانند ترکمنستان؛ تاجیکستان؛ ازبکستان، ارمنستان، قزاقستان و.... که اقوام دیگر ساکن در این محدودۀ جغرافیایی؛ هویت قومی خود را در آن نمی یابند و نسبت به آن احساس بیگانگی می‌کنند. اگر تمام شهروندان سرزمین ما افغان یا به اصطلاح دقیقتر آن مربوط به تبار قومی پشتون می‌بودند؛ اصطلاح "افغانستان" صادق بود و جای انتقاد باقی نمی‌ماند.
ما در تاریخ تمدن خود نام کاملن شایسته و با مسمایی را که در طول تاریخ نیز بر آن اطلاق شده برای سرزمین خود داریم که دیگران آن را غصب کرده‌اند و همانگونه که شما نیز فرمودید؛ در شرایط پرآشوب کنونی طرح آن حساسیتزاست و برای پیشگیری از آثار منفی آن صاحبنظران طرح آن را صلاح نمی‌بینند. در زمان آن با اسناد و دلابل کافی روی آن بحث صورت خواهد گرفت و با طرح آن در دادگاههای باصلاحیت بین‌المللی و سازمان ملل متحد؛ وارثان حقیقی این سرزمین؛ میراث غصب‌شدۀ خود را بازپس خواهند گرفت.

فضل‌الله زرکوب

کاج بلند

کاج بلند

میهنم بِرکۀ خون؛ مسلخ قربانیهاست
برج خاکستر تاریخ پَرِیشانیهاست

میهنم قلۀ دردی است که لعل و گهرش
اشک پامیری چشمان بدخشانیهاست

میهنم معبر سَیلی است که جوی و جر آن
دفتر خاطرۀ وحشت هذیانیهاست

میهنم باغ اناری است که خون جگرش
شربت میخوش یخچالی مهمانیهاست

میهنم کاج بُلندی است که در رگ‌رگ آن
داغ بیداد جگرسوز زمستانیهاست

ملتم طفل یتیمی است که با حسرت و آه
خفته در بستر کابوس هراسانیهاست

سهم این ملت آزاده ندانم تا چند
سهم پایان غم‌انگیز نمکدانیهاست

سرزمینی که نوازشگر بوداها بود
از چه آماجگه تیغ بیابانیهاست

رنج تاریکی یلداشب دی؛ دایم نیست
رسد آن صبح؛ که چاووش درخشانیهاست

رسد آن صبح کز این باغ؛ درختی روید
که به هر شاخۀ آن پرچم اشکانیهاست

فضل‌الله زرکوب

آخرین ویرایش: یکشنبه هفتم خردادماه (برج جوزا) 96